„Mówisz do siebie szepcze. Widzę w jej oczach strach. Kłócisz się ze sobą, z Kubą. To już choroba, Ali Babo, schizofrenia. Opamiętaj się, póki nie jest za późno. Ani się obejrzysz, zostaniesz dziwakiem. A kto od świra kupi samochód Ty kupiłbyś
Jeszcze raz nazwiesz mnie świrem, to ci przyrżnę, będziesz miała oczy jak chińskie lampiony mówię cicho. Już mam ochotę to zrobić. Nie prowokuj mnie. O ciebie też tu idzie, o twoje dobro, o ten dom. 1 pokazuję fundamenty. O interes i dzieci, które już dawno powinniśmy mieć.
Rozumiem, ale rób to po ludzku.
Co moje, to moje i postawię na swoim.
Ali Babo, masz za słabe nerwy. Posłuchaj mnie. Obiecał, że w swoim czasie sypnie groszem.
Czyś ty oszalała mówię ze śmiechem. Na jakim ty świecie żyjesz Jak nie wyrwiesz, nie będziesz miał, jak nie rozłożysz łokci, zepchną cię na pobocze. Nie żyjemy w zakonie. Zrozum wreszcie, wpisz w swój ptasi móżdżek, że Ali Baba postawi na swoim.
To niedobra droga szepcze i fura nieszczęścia. Przyhamuj.
Ty znowu swoje. Siadam, nerwy mnie niosą. Ta dziwka mieszka na Jastrzębim Wzgórzu. Dziwka powiedzieć o niej to za mało.
Nie złorzecz, gdyby nie ona, nie miałbyś i tego, co masz. Tuska zabrała ciebie i Romana do Niemiec, znalazła robotę. Łatwo zapominasz. A kto dał kaucję, jak cię policja sklamkowała w Bremen I do dzisiaj jej tego nie oddałeś.“(11)