„2. ŹRÓDŁA PRAWA
W wiekach XIV XVI Ruska Prawda była jeszcze w użyciu, o czym świadczy fakt, że właśnie w XV w. powstała jej skrócona redakcja.
Działalność ustawodawcza książąt była do schyłku XV w. nikła. Wiele natomiast było przywilejów najróżnorodniejszej treści (jak immunitety itp.), nadawanych zarówno osobom fizycznym, jak i instytutom cerkiewnym, miejscowościom, a nawet całym terytoriom.
Wymienić tu należy tzw. ustawnyje gramoty (statuty! organizacyjne), które ustalały lub wprowadzały zasady administracji lokalnej, regulując jednocześnie różne sprawy z nią związane, jak wysokość utrzymania (kormę) namiestnika, opłaty sądowe i grzy wny, które mu przypadały jtd.
Tego rodzaju dokumentów zachowało się niewiele. Z tych, które się zachowały, najważniejsze są ustawnyje gramoty Dźwińska i Białojezierska.
Charakterystyczną cechą Dźwińskiej gramoty jest to, że jest ona pod względem treści tak zbliżona do Ruskiej Prawdy, iż niektórzy uczeni mylnie traktowali ją jako wyciąg z Ruskiej Prawdy. W każdym razie przepisy Dźwińskiej gramoty świadczą o tym, że postanowienia zawarte w Ruskiej Prawdzie były żywotne jeszcze w XIV w. Oprócz postanowień zapożyczonych z Ruskiej Prawdy mieszczą się w Dźwińskiej gramocie postanowienia Ruskiej Prawdzie nie znane, zwłaszcza z zakresu prawa karnego.“(15)